Een kreeft die niet kan vliegen.

Als verveling me verdooft, droom en fantaseer ik, dat is dan wat ik doe. Dan ijl ik, over alles en over niets. Contemplatie en meditatie mogen dan voor onbekende filosofen en voor koeien die naar een trein kijken een geschenk uit de hemel zijn, ik slaag er niet in om mijn hersenfabriek volledig lam te leggen en zo rust te vinden in het niets of iets wat daar heeft naast gelegen. Mijn radarwerk blijft als maar doordraaien, klokvast, als dat van een Zwitsers horloge en dat doet het net zolang tot de slingers ervan stilvallen om haar te bevrijden van het storende ritmische getik.  Stupide gedachten kunnen me zolang gijzelen tot ik er in uitgesponnen zinnen kan over beginnen filibusteren. Dan pas vluchten ze weg, die gedachtenschimmen, als ze me ingefluisterd hebben dat schrijven voor mij de meest efficiënte manier is om het leven dat me aan het kapot maken is, een beetje te begrijpen of om het te negeren, al draag ik daardoor wel de storende littekens mee van al die heldhaftige gevechten die ik daarmee uit de weg ging.  Toen ik vannacht knobbelde in een van die absurde ingebeelde fantasieën, realiseerde ik me plotseling, als in een intieme lichtflits, dat ik eigenlijk een niemendal ben, dat ik dat altijd al geweest ben en dat ik dat altijd zal blijven, dat ik daardoor niet veel meer voorstel dan een kreeft die niet kan vliegen. Ik realiseerde me ook dat ik nooit veel meer zal voorstellen dan een niet-vliegende kreeft omdat elk soort van ambitie me vreemd is. Vanmorgen nam opstaan, net zoals elke ochtend van elke andere dag van de week tijd in beslag omdat ik nooit echt helemaal klaar lijk te zijn voor de realiteit van het leven, ook al heeft die me daarstraks wel gevonden toen ze me duidelijk maakte dat kreeften niet kunnen vliegen en dat wellicht nooit zullen kunnen omdat hun pantser daarvoor te zwaar is. Zoals zo vaak kom ik er met koffie en een peuk achter dat ik eigenlijk van niets weet en dat ik van niets zeker kan zijn. Als de cafeïne en de nicotine dan eindelijk in mijn bloedbaan geraakt zijn en daar een paar zenuwen een trap onder hun kont gegeven hebben, vraag ik me af of ik datgene wat ik nu voel wel moet voelen en of hetgeen ik nu denk wel moet denken. En dan lijkt het telkens opnieuw dat ik in die onwetendheid plezier lijk te scheppen terwijl ik veel liever iets anders zou willen doen. Kreeften laten vliegen bijvoorbeeld maar dat zal me wellicht nooit lukken en die nederlaag vier ik met de vlag van de overwinning en met een boterham met krab sla.

  1. oei, awel dan mag je hem is uitlenen als je wil, want ik heb hem nog niet gelezen, maar wel al veel van gehoord. Is het ne goeie ? ge kunt natuurlijk ook beginnen met filosoferen, maar dat zal je wellicht ook al genoeg gedaan hebben. Of gewoon is een goede babbel doen, dat is ook helpend.

    Like

    • Al las ik alle boeken van de wereld het denken stopt nooit ik krijg het gewoonweg (nog) niet onder controle.

      Like

  2. Hey Jan, in kreeften taal : “il faut plonger dans l’avonture, dans la vie. Tu dois y aller, tout au bout”. (Jacques Brel)

    In vogeltjes taal : A bird sitting on a tree, is never afraid of the branch breaking, because her trust is not on the branch, but on it’s own wings… Always believe in yourself !

    Soms moet je er gewoon voor gaan en vinden wat je moet vinden in het leven pas dan ga je echt in het NU gaan leven. (Steve Jobs filosoof).

    ivm angst voor verandering : Feel the fear and do it anyway. After the fear there is fun.

    Ken je de boek “de kracht van het NU” van Eckart Tolle. Misschien is dit een goede goed tijdsbesteding deze is te lezen. Soms moeten we zaken verliezen om te vinden wat we moeten vinden in het leven. ” we need the uncertainly to feel alive”. Angst verlangt ons soms om niet te vinden wat je eigenlijk zelf wil, het probleem is ook dat mensen teveel meningen en advies van anderen vragen, telkens opnieuw en opnieuw. Het gevolg is dan dat je op den duur het helemaal niet meer weet, waardoor dan terug de angst komst waardoor er weer geen verandering komt.
    Tania

    Like

%d bloggers liken dit: