Welkom in mijn kleine wereld. Je zou kunnen veronderstellen, het heeft er zelfs alle schijn van, dat ik me momenteel in een situatie bevind waarin ik oceanen van tijd heb om te doen en laten wat ik wil, het tegendeel is waar. Tijd wordt namelijk heel onbelangrijk als de toekomst niet bestaat, zegt de filosoof in mij. Zelf heb ik veel tijd te kort, een gegeven dat mijn toekomst hoopvol maakt.

Mijn dagen zijn zo gevuld dat er zelfs geen tijd overblijft om me met mensen te omringen. Ik ben dus, zo je wil geprivilegieerd om de handen vol te hebben met alleen maar, mezelf.

Wat ik denk en voel, laat zich moeilijk samenvatten. Gevoelens verklaren en gedachten helemaal uitleggen is nog moeilijker. Ik doe een poging al bestaat het risico dat het lijkt alsof ik me in een oneindige treurmars bevind en het leven één lang uitgerekte rouwstoet is. Ik verzeker je dat dit helemaal niet het geval is.

Die noodgedwongen eenzaamheid die bij mijn kleine wereld hoort, heb ik me nog niet beklaagd. Ik heb er me zelfs niet eens lang tegen moeten verzetten. Sterker, ik voel me bevoordeeld om elke dag in het gezelschap te mogen verkeren van oude zielen die mijn verloren gewaande herinneringen nieuwe kleur en glans geven.

Zelf vermoed ik – maar kan deze stelling niet met bewijs hard maken – ben ik ook eigenaar van een oude ziel, wat maakt dat we het prima met elkaar kunnen vinden. Tussen al die stoffige gedachten en het stil gefluister van oude bekenden voltrekken zich taferelen uit een verloren gewaand verleden alsof ze nog nooit zijn beleefd. Het is op die plek dat ik jullie opnieuw voor het eerst ontmoet alsof ik een tijdloze ruimte betreed waar verleden en heden samenkomen in een eindeloze dialoog waarin woorden en beelden hun goesting doen.

Het is in die ruimte, waarin alles samenvloeit dat het besef kon groeien dat het leven zich niet laat gevangenzetten in de haast van een klok. Op deze plaats waar tijd zijn grip verliest en het gevoel leiding neemt, heb ik de waarde van het moment leren ontdekken. Om in te zien dat in elke seconde, hoe vluchtig ook, een kans zit om met hoop en mildheid te kijken naar wat is en naar wat komt.

Door die haast te laten varen, gaf ik me toestemming om mezelf te zijn en zo eigenaar te worden van een eigen kleine wereld vol grote mogelijkheden.